Dünya Barışı İçin Toplandılar, Selfie Atıp Dağıldılar

Spot: Liderler barış konuştu, savaşlar devam etti. Tarih yine “not aldım ama uygulamadım” dedi.

Bugün dünya liderleri yine bir araya geldi. Masalar kuruldu, mikrofonlar ayarlandı, simultane çevirmenler hayata küstü. Konu her zamanki gibi ciddiydi: barış, istikrar, güvenlik ve ortak gelecek.

Sonuç da her zamanki gibi oldu: Ortak fotoğraf.

Toplantının ilk saatlerinde “tarihi an” vurgusu yapıldı. Tarihi olan tek şey, bu vurgunun artık 15 yıldır her toplantıda kullanılıyor olması. Liderler sırayla konuştu, herkes birbirini dikkatle dinler gibi yaptı. Kimse kimseyi gerçekten dinlemedi ama herkes not alıyormuş gibi yaptı. Zaten dünya diplomasisinin temel kuralı bu: Dinliyormuş gibi görün, sonra bildiğini yap.

Basın toplantısında umut verici cümleler havada uçuştu:

“Gerilimi düşürmeliyiz”
“Siviller korunmalı”
“Diyalogdan yanayız”

Bu cümleler söylenirken aynı anda bir yerlerde bombalar düştü, bir yerlerde sınırlar kapandı, bir yerlerde de savunma sanayii hisseleri yükseldi. Dünya garip bir yer. Barış konuşuldukça savaş daha pahalı hâle geliyor, ama daha kârlı da oluyor.

Toplantının en kritik anı ise liderlerin aynı anda ayağa kalkıp el sıkıştığı o büyülü saniyeydi. O saniye dünya basını için her şeyi kurtardı. Çünkü artık manşet hazırdı:

“Liderlerden barış mesajı”

Mesaj atıldı, mesaj okundu, ama kimse cevap yazmadı.

Uzmanlar toplantı sonrası ekranlara çıktı. “Bu görüşme çok önemliydi” dediler. Ne değişti diye sorulunca cümle biraz yuvarlandı. Aslında değişen bir şey yoktu ama “süreç devam ediyor” denildi. Dünya siyaseti zaten yıllardır bir süreçtir. Başlangıcı belli değil, bitişi hiç yok.

Vatandaş cephesinde durum daha netti. İnsanlar haberleri izledi, başını salladı ve hayatına devam etti. Çünkü bu film daha önce izlendi. Fragmanı umut, filmi hayal kırıklığı.